honorificabilitudinitatibus ()
rzeczownik niepoliczalny (1.1) zdolność przyjęcia zaszczytu
(1.1) honorificabilitudinitatibus;
(1.1) O, they have lived long on the alms-basket of words. / I marvel thy master hath not eaten thee for a word; / for thou art not so long by the head as / honorificabilitudinitatibus: thou art easier / swallowed than a flap-dragonWilliam Shakespeare: Love's Labour's Lost, akt V, scena I. → O, długo żyli z koszyka jałmużny słów. Dziwi mnie, że pan twój nie połknął cię zamiast słowa; nie sięgasz nawet do ramienia honorificabilitudinitatibus. Łatwiej cię przełknąć niż zapalony rodzynek pływający w gorzałceWilliam Shakespeare, Serc starania stracone, akt V, scena I, przekł. Maciej Słomczyński.
<
(1.1) wprowadzone do języka angielskiego przez Szekspira, hapax legomenon języka angielskiego; najdłuższe słowo we wszystkich jego sztukach i jedno z najdłuższych w angielskim; honorificabilitudo, antidisestablishmentarianism