kochanka () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kobieta pozostająca w nieformalnym związku seksualnym z mężczyzną (1.2) ogólnie o kobiecie z punktu widzenia jakości relacji seksualnych (1.3) ukochana kobieta
(2.1) i od: kochanek
(1.1-3)
(1.1) Magda chce wyprowadzić się z dziećmi. Uważa, że inżynier ma kochankę. Czym zakończy się domowa awantura?Czterdziestolatek, odc. 3, „Awantura o kochankę" (1.2) Dobra i o to mi chodziło, że kochanka może być jednocześnie partnerką. W końcu się dogadaliśmy, choć sporo to trwałowpis na forum f.kafeteria.pl. (1.3) Czekasz na ziemi anielskiego bóstwa: Dlatego tyle zestarzałych panien Dotąd się mężów swych nie doczekały; Szukaj kochanki na ziemiJuliusz Słowacki, Balladyna.
(1.1) mieć kochankę
(1.1) kochanica, miłośnica, lubka nieślubna (1.2) partnerka, konkubina, towarzyszka życia (1.3) duszka
(1.1) utrzymanka, nałożnica, metresa, faworyta
kochanie , zakochanie , kochanica , kochaś kochaneczka kochanek kochać , zakochać kochliwy, kochany kochanie
(1.1) angielski: (1.1) mistress białoruski: (1.1) каханка , палюбоўніца chiński standardowy: (1.1) 女人 (nǚrén), 爱人 (àirén); (1.3) 爱人 (àirén) czeski: (1.1) milenka duński: (1.1) elskerinde esperanto: (1.1) amantino farerski: (1.1) frilla francuski: (1.1) amante jidysz: (1.1) ליובאָווניצע , מעטרעסע , קאָכאַנקע niemiecki: (1.1) Geliebte , Liebhaberin rosyjski: (1.1) любовница sanskryt: (1.1) प्रेष्ठा słowacki: (1.1) bokovka szwedzki: (1.1) älskarinna , hålldam ukraiński: (1.1) коханка włoski: (1.1) amante