dis

dis ()

, ,

rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) dźwięk d podwyższony o półton;

(1.1)

(1.1) D♯

(1.1) (1.1)

angielski: (1.1) D-sharp niemiecki: (1.1) Dis

dis ()

(1.1) roz-

(1.1) ŝiri — disŝiri → rwać — rozrywać (1.1) kuri — diskuri → biec — rozbiegać się

disa diseco, disigilo, fokusdiseco disigi, disiĝi dise, dise-mise

dis ()

liczebnik główny (1.1) dziesięć

dis ()

liczebnik główny (1.1) dziesięć, 10

diziem

dis ()

rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) dis

(1.1)

dis ()

rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) lekka mgła, zamglenie

(1.1) ett dis, diset;

disig

dis ()

przyimek (1.1) pod