βιαστικός () viastikós
przymiotnik (1.1) (aspekt czynny, o osobach) śpieszący się, nie mający czasu do stracenia (1.2) (aspekt bierny) szybki, prędki (1.3) pochopny, pośpieszny
(1) P1: βιαστικός , βιαστική , βιαστικό ; βιαστικοί , βιαστικές , βιαστικά
(1.1) Επειδή ήμουν βιαστικός, έκανα πολλά λάθη. → Ponieważ śpieszyłem się, narobiłem wiele błędów. (1.2) Αρκεί μια βιαστική ματιά για να δεις όλα τα λάθη. → Wystarczy jedno szybkie spojrzenie, aby zobaczyć wszystkie błędy.
(1.1) είμαι βιαστικός → śpieszyć się • φεύγω βιαστικός → odejść / odjechać / wyjechać pośpiesznie
(1.1) επειγόμενος (1.2) βεβιασμένος, επείγων
βιάζομαι βιασύνη βιαστικά
(biastikós) → gwałtowny