zdrajca ()
,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ktoś, kto zdradza swój naród, kraj, plemię, społeczność, itp. (1.2) ktoś, kto porzuca wyznawane ideały, wartości (1.3) ktoś, kto oszukuje
(1.1-3)
(1.1) podły / haniebny / nikczemny zdrajca
(1.1) renegat, judasz; zdradźca
(1.1) kolaborant, sprzedawczyk, wiarołomca, przeniewierca
(1.1) współzdrajca
zdrada , zdrajczyni , zdradzanie , zdradzenie , zdradźca zdradziecki, zdradliwy zdradziecko zdradzać , zdradzić
< Jan Miodek, Słownik ojczyzny polszczyzny, oprac. Monika Zaśko-Zielińska, Tomasz Piekot, wydawnictwo Europa, Wrocław 2002, s. 796.
angielski: (1.1) betrayer, traitor arabski: (1.1) خائن , خوان białoruski: (1.1) здраднік , прадажнік ; (1.2) здраднік , прадажнік czeski: (1.1) zrádce duński: (1.1) forræder ; (1.2) forræder esperanto: (1.1) perfidulo; (1.2) perfidulo hiszpański: (1.1) traidor ; (1.2) traidor , renegado ; (1.3) engañador , tramposo kazachski: (1.1) сатқын; (1.2) сатқын niemiecki: (1.1) Verräter ; (1.2) Verräter ; (1.3) Betrüger nowogrecki: (1.1) προδότης ; (1.2) προδότης rosyjski: (1.1) предатель ; (1.2) предатель ukraiński: (1.1) зрадник ; (1.2) зрадник węgierski: (1.1) áruló włoski: (1.1) traditore