podwika ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) element stroju kobiecego, duża chusta z białego płótna, zasłaniająca szyję i boki twarzyJ. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, Słownik języka polskiego, Warszawa 1908, tom 4, s. 437.J. Karłowicz, Słownik gwar polskich, Kraków 1906, tom 4, s. 201.; (1.2) zamężna kobieta
(1.1-2)
(1.1) Po sukni znam żałobę, znam i po podwice.Jan Kochanowski, Do Kachny, w: Fraszki, Księgi trzecie, Kraków, 1883. (1.2) Samson miał siłę potężną, ale że mu podobno oleju w głowie brakło, że się dał podwice za nos wodzić, że nie miał siły ducha, wyższości jego i niepodległości, musiał młyny obracać Filistynom…Józef Ignacy Kraszewski, Tomko Prawdzic, rozdz. VIII, Lwów, 1866.
(1.1) kwef, namitka, woal, welon, podwijka
podwiczka podwikarz