pułap ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) najwyższy poziom czegoś, górna granica (1.2) wysokość podstawy chmur nad ziemią (1.3) maksymalna wysokość, na jaką może wzbić się określony statek powietrzny; (1.4) ogólna kwota akredytywy odnawialnej (rewolwingowej), z której co jakiś czas następuje wypłata części środków (nawiązki) (1.5) podkład z desek przybitych do belek stropowych w drewnianych stropach; (1.6) drewniany strop lub sufit
(1)
(1.2) pułap chmur
(1.4) plafon (1.5) podsufitka
pułapowy
nie przekraczać pułapu • osiągnąć pułap • ślepy pułap • zacząć z pułapu
angielski: (1.1) ceiling; (1.2) ceiling; (1.3) ceiling czeski: (1.3) dostup esperanto: (1.2) plafono; (1.3) plafono, altitudlimo jidysz: (1.5) באַלקן (balkn) rosyjski: (1.1) потолок