baszłyk ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) kaptur z grubej tkaniny, o długich patkach zawiązywanych dookoła szyi;
(1.1)
(1.1) Kozacy otuleni w baszłyki od czasu do czasu przechodzili w wyciągnięty kłusMichaił Szołochow, Cichy Don, Książka i Wiedza, Warszawa 1982, t. 1, s. 483.. (1.1) Wjeżdżali do miasteczka, gdy minęli ośnieżonego człowieka. Usunął się w zaspę. Był ubrany w kożuch i chodaki z łozy, twarz całą zakrywał baszłykMaria Rodziewiczówna, Byli i będą, Pittsburgh 1944, rozdz. III..
(1.1) kapuza, szłyk
<
angielski: (1.1) bashlyk rosyjski: (1.1) башлык słowacki: (1.1) bašlík