stroić ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany (1.1) ubierać ozdobnie, odświętnie (1.2) doprowadzać do stanu gotowości czy najlepszego porządku (1.3) nadawać instrumentom muzycznym odpowiednie brzmienie poprzez regulację naciągu strun (1.4) przesadnie ubierać czasownik zwrotny (2.1) stroić się → ubierać się elegancko, wytwornie
(1.1-4) (2.1)
(1.1) Popatrz jak Ania stroi swoje lalki! (1.2) Wczoraj stroiłem lutnię, a dziś na koncercie ukażę wam jej moc i piękno. (1.3) Mariusz, stroi gitarę. (1.4) Nie strój tak swojej córki, przecież do lasu jedzie, nie na bal!
(1.1) dekorować, ozdabiać, zdobić, przystrajać, wystrajać (1.2) nastrajać, tonować, nabierać tonu, ostrzyc, lamować, garnirować, podcinać (1.4) przyodziewać (2.1)
wystrój , strojność , strój, strojenie, stroik strojny strojnie wystroić, przystroić
stroić chimery • stroić fochy • stroić fumy • stroić miny • stroić muki • stroić się w cudze piórka • stroić sobie żarty z
angielski: (1.1) adorn, deck, decorate, embellish; (1.2) trim, tune; (1.4) deck out, overdress fiński: (1.2) virittää; (1.3) virittää kaszubski: (1.1) strojic; (1.2) strojic; (1.3) strojic rumuński: (2.1) podobi szwedzki: (1.3) stämma włoski: (1.3) accordare, intonare