bezludny () ,
przymiotnik (1.1) taki, gdzie nie ma ludzi; niezamieszkały przez ludzi, niebędący zaludnionym
(1.1)
(1.1) Jego powieść opisuje, jak rozbitek przeżył na bezludnej wyspie.
(1.1) bezludny step • bezludna ulica / plaża / wyspa
(1.1) niezaludniony, niezamieszkały / niezamieszkany, niezasiedlony
(1.1) zamieszkały / zamieszkany
bezludzie , ludność bezludnie
angielski: (1.1) uninhabited, unpeopled, deserted białoruski: (1.1) бязлюдны duński: (1.1) øde francuski: (1.1) inhabité hiszpański: (1.1) deshabitado, inhabitado, desierto kornijski: (1.1) diannedh niemiecki: (1.1) menschenleer, unbewohnt norweski (bokmål): (1.1) øde norweski (nynorsk): (1.1) øde nowogrecki: (1.1) έρημος rosyjski: (1.1) безлюдный, необитаемый szwedzki: (1.1) obebodd, obefolkad, folktom, öde ukraiński: (1.1) безлюдний węgierski: (1.1) lakatlan, néptelen