tillkomma ()
czasownik (1.1) leżeć w czyiś obowiązkach (1.2) dochodzić, być dodatkowym (1.3) powstać, mieć swój początek
(1.1-3) att tillkomma, tillkommer, tillkom, tillkommit, tillkom!
(1.1) Det tillkommer styrelsen att besluta i ärendet. → To leży w obowiązkach rządu postanowić w tej kwestii. (1.2) Moms tillkommer på priset. → Do ceny dochodzi VAT. (1.3) Dramat tillkom för drygt hundra år sedan. → Ten dramat wyszedł ponad sto lat temu.
tillkomst tillkommande
zobacz też: czasowniki nieregularne w języku szwedzkim