__TOC__ vendetta ()
rzeczownik (1.1) wendeta, zemsta za zabójstwo krewnego
(1.1) feud
vendetta ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wendeta, zemsta (1.2) sprawiedliwa kara
(1.1-2) vendetta; vendette
(1.1) giurare vendetta a qualcuno → poprzysiąc komuś zemstę • prendere vendetta → wziąć odwet • vendetta del sangue → krwawa zemsta (1.2) gridare vendetta → wołać o pomstę, domagać się kary • il giorno della vendetta → dzień Sądu Ostatecznego
(1.1) rappresaglia, ripicca, ritorsione, rivalsa, rivincita (1.2) castigo, giustizia, punizione
(1.1) perdonanza, perdono, remissione
vendicatività , vendicatore , vendicatrice vendicare, vendicarsi vendicabile, vendicativo, vendicatore, vendichevole, vindice vendicativamente
<