__TOC__ hanter ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) połowa
hanter ()
(h przydechowe)
czasownik przechodni (1.1) nawiedzać, straszyć (o duchach, zjawach) (1.2) prześladować, niepokoić (1.3) bywać gdzieś często (1.4) obcować z kimś czasownik nieprzechodni (2.1) bywać u kogoś czasownik zwrotny se hanter (3.1) odwiedzać się wzajemnie
(1.4) hanter quelqu'un (2.1) hanter chez quelqu'un
(1.2) obséder, poursuivre (1.4) fréquenter
hanté hanteur , hanteuse , hantant , hantante , hantise
dis-moi qui tu hantes, je te dirai qui tu es