kaolin ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) skała osadowa zawierająca w swym składzie głównie kaolinit, surowiec ceramiczny;
(1.1)
(1.1) glinka porcelanowa
kaolinit , kaolinizacja kaolinowy, kaolinitowy
Gaoling, Kao-lin – góra w ChinachJan Miodek, Słownik ojczyzny polszczyzny, oprac. Monika Zaśko-Zielińska, Tomasz Piekot, wydawnictwo Europa, Wrocław 2002, s. 288., gdzie rzekomo po raz pierwszy wydobyto kaolin
albański: (1.1) aolini angielski: (1.1) kaolin białoruski: (1.1) каалін bułgarski: (1.1) каолин chiński standardowy: (1.1) 瓷土 czeski: (1.1) kaolín , kaolin esperanto: (1.1) kaolino estoński: (1.1) kaoliin fiński: (1.1) kaoliini francuski: (1.1) kaolin hiszpański: (1.1) caolín ido: (1.1) kaolino kazachski: (1.1) каолин kurmandżi: (1.1) kaolîn niderlandzki: (1.1) kaolien niemiecki: (1.1) Kaolin / nowogrecki: (1.1) καολίνης portugalski: (1.1) caulim rosyjski: (1.1) каолин rumuński: (1.1) caolin słowacki: (1.1) kaolín słoweński: (1.1) kaolin szwedzki: (1.1) kaolin turecki: (1.1) kaolin ukraiński: (1.1) каолін węgierski: (1.1) kaolin włoski: (1.1) caolino
kaolin ()
rzeczownik (1.1) kaolin
kaolinic kaolinization
kaolin ()
rzeczownik (1.1) kaolin
(1.1) toska, buztinzuri, lur zuri
kaolin ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) kaolin
(1.1) kaolin; kaolins
kaolinisation kaolinique kaoliniser
kaolin ()
rzeczownik (1.1) kaolin
(1.1) porcelánföld