laetus ()
przymiotnik (1.1) wesoły, radosny, rozradowany (1.2) zadowolony, szczęśliwy, pogodny (1.3) żyzny, urodzajny, obfity, bujny (1.4) pomyślny, przychylny, dobrze wróżącyJerzy Mańkowski, Praktyczny słownik łacińsko-polski, Prószyński i S-ka, Warszawa, 2001, s. 156, 83-7255-062-X (1.5) kwiecisty, ozdobny (o stylu)
(1)
(1.1) Adeste, fideles, laeti triumphanteshymn Adeste Fideles. → Przybądźcie wierni, weseli, triumfujący. (1.1) Fronte laetus, pectore anxiusTacyt, Agricola, 39. → Na zewnątrz wesoły, w duszy pełen obaw. (1.2) Honesta res est laeta paupertas. → Szacowna to rzecz pogodne ubóstwo. (1.3) Ubi ager crassus et laetus est sine arboribus, eum agrum frumentarium esse oportetKato Starszy, De agri cultura, 6. → Żyzną i urodzajną ziemię, na której nie ma drzew, trzeba przeznaczyć pod zbożeMarek Porcjusz Katon, Ireneusz Mikołajczyk, O gospodarstwie rolnym, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, 2009, s. 70, 978-83-231-2402-3.