partytura ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) szczegółowy zapis nutowy całości utworu muzycznego z założenia przeznaczony do wykonywania przez wiele instrumentów, uporządkowanych według powszechnie przyjętej kolejności jedna partia pod drugą; (1.2) egzemplarz sztuki teatralnej, opatrzony komentarzami reżysera lub inscenizatora odnośnie wystawienia dzieła (1.3) zapis filmu z użyciem obrazów i tekstu, uwzględniający długości całości i poszczególnych ujęć, ustawień kamery, postaci i scenografii, warstwę słowną, muzyczną, efektów akustycznych, specjalnych itp., sporządzany m.in. w celach naukowo-badawczych, dydaktycznych i szkoleniowych
(1.1-3)
(1.1) W partyturach widzi się porządek. U góry strony zapisywane są partie instrumentów o wysokim brzmieniu, niżej tych o niższym, aż do najniższych.
(1.1) partytura operowa/orkiestrowa
(1.1) partycja, part. (1.2) partytura teatralna (1.3) partytura filmowa
partyturowy
(1.1-3) < <
(1.1)
angielski: (1.2) script baskijski: (1.1) partitura bułgarski: (1.1) партитура czeski: (1.1) partitura francuski: (1.1) partition hiszpański: (1.1) partitura niemiecki: (1.1) Partitur ; (1.2) Regiefassung nowogrecki: (1.1) παρτιτούρα słowacki: (1.1) partitúra węgierski: (1.1) partitúra włoski: (1.1) partitura ; (1.2) copione