betoken ()
czasownik przechodni (1.1) znaczyć, świadczyć o czymś (1.2) zapowiadać, wróżyć
(1.1-2) betoken, betokened, betokened, betokens, betokening
(1.1) As the lawyers say, ‘Silence betokens consent.’ → Jak mawiają prawnicy, „milczenie świadczy o zgodzie”. (1.2) Despite all the resistance and foot dragging, Vatican II betokened change, sometimes very colorfully. → Mimo całego oporu i przeciągania, sobór watykański II zapowiadał zmiany, niekiedy bardzo barwnie.
< < lub