betoken ()

czasownik przechodni (1.1) znaczyć, świadczyć o czymś (1.2) zapowiadać, wróżyć

(1.1-2) betoken, betokened, betokened, betokens, betokening

(1.1) As the lawyers say, ‘Silence betokens consent.’ → Jak mawiają prawnicy, „milczenie świadczy o zgodzie”. (1.2) Despite all the resistance and foot dragging, Vatican II betokened change, sometimes very colorfully. → Mimo całego oporu i przeciągania, sobór watykański II zapowiadał zmiany, niekiedy bardzo barwnie.

< < lub