du ()
zaimek osobowy (1.1) ty czasownik (2.1) nadawać się
(1.1) (w zd. gł. poza funkcją podmiotu) dig; (w wołaczu) din (2.1) at du, dur/duer, duede, duet
(1.1) Jeg må spørge dig om du har fået mit brev. → Muszę cię zapytać, czy otrzymałeś mój list. (2.1) Hun dur ikke til noget. → Ona do niczego się nie nadaje.
(2.1) du til ngt
(1.1) forma uprzejma odpowiadająca polskiemu Pan/Pani De
(2.1) z korzenia indoeuropejskiego dhugh-
(1.1) → zaimki w języku duńskim
du ()
liczebnik (1.1) dwa, 2
(1.1)
(1.1) Du homoj povas pli multe fari ol unu. → Dwóch ludzi może więcej zrobić niż jeden.
(1.1) dek du
dua, duobla, duopa, duuma due, duoble, duope duo, duono dua al du sinjoroj samtempe oni servi ne povas • certe, kiel duoble du kvar / kiel duoble du kvar • ĉiu medalo du flankojn posedas • de unu bovo oni du felojn ne deŝiras • de unu bovo oni du felojn ne ŝiras • du botoj faras paron • du kontraŭ unu prezentas armeon • du manoj faras ĉion, sed unu nenion • du militas — tria profitas • du mortojn vi ne havos, de unu vi vin ne savos • du sinjoroj en unu bieno, du mastrinoj ĉe unu kameno — neniam vivas sen reciproka malbeno • el du malbonoj pli malgrandan elektu • en unu sako du katoj, ĉiam mordoj kaj gratoj • gardu vin du baroj: lipoj kaj dentaroj • ili vivas per unu animo en du korpoj • juĝanto devas havi du orelojn • kiu ĉasas du leporojn, kaptas neniun • mensogo kaj ŝtelo estas du fratoj • ne taŭgas du ursoj por unu nesto • per unu ŝtono oni du ĵetojn ne faras • ŝiru vin en du partojn, la mondo trian postulos • trafi du celojn per unu ŝtono • unu amiko malnova pli valoras ol du novaj • unu saĝo estas bona, du estas pli bonaj • unu, du, tri, kvar, kaj finita la far'
(1.1)
du ()
(1.1) dwa, 2
dudek, ducent dua, duobla, duopa, duuma, dufoja, dukonkava, dukonveksa, duonmetala, dupinta, ĉiudujara, dulitera, dujara, dekdujara, dudekjara, ducentjara, dekdua, dek-dua due, duoble, duope, dufoje, duonvoĉe duo, duono, jarduono, duoniganto, dulorneto, duonmetalo, dunaskito, duongroŝo, duoninsulo, duonlitro, duonpatro, dupunkto, duonvokalo dusekci
du ()
rodzajnik ściągnięty (1.1) (zamiast) de le rodzajnik cząstkowy (2.1) użycie przed rzeczownikami niepoliczalnymi (2.2) użycie przed rzeczownikami abstrakcyjnymi
(1) (2) przed rzeczownikami rodzaju żeńskiego , przed rzeczownikami w
(1.1) Il vient du Portugal. → (On) pochodzi z Portugalii. (1.1) Et, sur les indications du petit prince, j’ai dessiné cette planète-là. → I, według wskazówek Małego Księcia, narysowałem tamtą planetę. (Antoine de Saint-Exupéry, Le Petit Prince) (2.1) Elle boit du lait. → (Ona) pije mleko. (2.1) Il y a du beurre sur la table. → Na stole jest masło. (2.2) Elle joue du Chopin. → (Ona) gra Chopina. (2.2) Il montre du courage. → (On) wykazuje odwagę.
du ()
rzeczownik (1.1) dwa, dwie
du ()
przymiotnik (1.1) czarny
du ()
liczebnik główny (1.1) dwa, 2
(1.1) didu
du ()
liczebnik główny (1.1) dwa, 2
(1.1) Imu tik dvi knygas, o kitas paimsiu rytoj. → Biorę tylko dwie książki, a inne wezmę jutro.
(1.1) dainuoti dviem balsais → śpiewać dwoma głosami
dvejinti
negali sykiu dviems dievams tarnauti • kur du pešasi trečias laimi • tiesa – kaip dukart du – keturi
(1.1) zobacz też: Indeks:Litewski - Liczebniki
du ()
zaimek osobowy (1.1) ty
(1.1)
(1.1) Du bist so schön! → (Ty) jesteś taka/taki piękna/piękny! (1.1) Hast du meinen Brief erhalten? → (Czy ty) otrzymałaś/otrzymałeś mój list? (1.1) Ich schäme mich deiner. → Wstydzę się (za) ciebie. (1.1) Hat er es dir schon gesagt? → Czy on ci to już powiedział? (1.1) Gefällt dir das Buch? → Podoba się tobie (ta) książka? (1.1) Wir nehmen dich mit. → Zabierzemy cię ze sobą.
Duzen , Du duzen
wie du mir, so ich dir
(1.1) Zaimek osobowy du najczęściej nie jest tłumaczony na język polski, chyba że pada na niego akcent logiczny zdania. (1.1) zobacz też: Wikibooks.pl, Deklinacja zaimków osobowych, dostęp 22.03.2023 (1.1)
du ()
zaimek osobowy (1.1) ty
(1.1) Du er rikere enn meg. → Ty jesteś ode mnie bogatszy.
du ()
zaimek osobowy (1.1) ty
(1.1) Du er rikare enn meg. → Ty jesteś ode mnie bogatszy.
du ()
liczebnik główny (1.1) dwa
du ()
liczebnik główny (1.1) dwa
du ()
zaimek osobowy (1.1) ty
(1.1)
(1.1) Du var hungrig. → Ty byłeś głodny.
dua
(1.1) zobacz też: zaimki w języku szwedzkim
du ()
przymiotnik (1.1) czarny
du ()
liczebnik główny (1.1) dwa
du ()
dü
zaimek osobowy (1.1) ty