imprimatur ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) kościelne pozwolenie na druk;
(1.1)
(1.1) Metropolita krakowski, kard. Stanisław Dziwisz, po przeprowadzeniu cenzury kościelnej, nadał 12 kwietnia imprimatur litanii do bł. Jana Pawła II www.opoka.org.pl.
(1.1) pozwolenie, dopuszczenie
(1.1) Jako część wyrażenia łacińskiego Nihil obstat quominus imprimatur – nic nie stoi na przeszkodzie by było wydrukowane.
angielski: (1.1) imprimatur francuski: (1.1) imprimatur włoski: (1.1) imprimatur
imprimatur ()
lub lub ,
rzeczownik (1.1) imprimatur (kościelna zgoda na druk)
(1.1) permission
imprimatur ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) imprimatur
(1.1) permission, autorisation
imprimer imprimeur
imprimatur ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) imprimatur (zezwolenie na druk po ostatniej korekcie dzieła)
(1.1)
(1.1) imp.
imprimatur ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) imprimatur
(1.1) autorizzazione, nulla osta, permesso