παπάς

παπάς ()

(1.1-4) papas

(1.1-4)

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) ksiądz, kapłan, pop (1.2) prezbiter (1.3) król (1.4) trzy karty

(1.1-4) M1: παπάς, παπά; παπάδες, παπάδων

(1.1) Ο Νίκος φίλησε το χέρι του παπά. → Nikos pocałował dłoń księdza. (1.2) Ο Κώστας χειροτονήθηκε παπάς. → Kostas otrzymał chirotonię na prezbitera. (1.3) Νίκησε έχοντας καρέ του παπά. → Wygrał mając karetę króli. (1.4) Σταμάτησαν να παίζουν τον παπά όταν ήρθε η αστυνομία. → Przestali grać w trzy karty, gdy przyjechała policja.

καλογερόπαπας • παπαδοπαίδι • πρωτόπαπας • πρωτοπαπάς • φραγκόπαπας

(1.1) ιερέας (1.2) πρεσβύτερος (1.3) ρήγας

παπαδάκι , παπαδαριό , παπαδιά , παπαδίστικα , παπαδοκρατία , παπαδολόι , παπαδομάνι , παπατζής παπαδίστικος παπαδίστικα παπα-

αλλουνού παπά ευαγγέλιο • αλλού ο παπάς κι αλλού τα ράσα του • αν είσαι και παπάς με την αράδα σου θα πας • εδώ παπάς εκεί παπάς, πού είν' ο παπάς; • ή παπάς παπάς ή ζευγάς ζευγάς • μην το πεις ούτε του παπά • να σ' το πει ο παπάς στ' αυτί • ο παπάς πρώτα ευλογάει τα γένια του • παίζω τον παπά • παντρεύομαι με παπά και με κουμπάρο • τα ράσα δεν κάνουν τον παπά • το πολύ το Κύριε ελέησον το βαριέται κι ο παπάς • τραγόπαπας • τρελός παπάς κάποιον βάφτισε • τώρα που βρήκαμε παπά, να θάψουμε πέντ' έξι

(1.1) → tata

inny wariant zapisu – παππάς