sprzeczny ()
, ,
przymiotnik jakościowy (1.1) niezgodny z czymś, przeciwstawny czemuś, różny, odmienny (1.2) o układach równań: niemający rozwiązań;
(1.1)
(1.1) Wprowadzenie przez Polskę tak zwanych „stref wolnych od LGBT” jest sprzeczne z wartościami UE – tak uważa szereg partii w europejskim parlamencie. (1.1) Postkomunizm w tym rozumieniu jest hybrydą, w której są równi i równiejsi, skomplikowane, często sprzeczne, szybko zmieniające się przepisy służą poszczególnym grupom interesów, a klientelizm, nepotyzm, konformizm i korupcja są na porządku dziennymPiotr Dardziński, Michał Dulak, Magdalena Jelonek, Marcin Kędzierski, Seweryn Krupnik, Wojciech Przybylski, Arkady Rzegocki, Jan Filip Staniłko, Przedsiębiorczość, głupcze! Jak wejść na drogę do bogactwa?, Fundacja Lepsza Polska, Kraków 2014, s. 6.
(1.1) sprzeczny z (czymś)Andrzej Markowski, Jak dobrze mówić i pisać po polsku, Warszawa 2000.
(1.2) sprzeczny układ równań
(1.1) antagonistyczny, antynomiczny, antytetyczny, kontradyktoryczny, kontradyktoryjny, niekompatybilny, nieprzystawalny, niezgodny, odwrotny, opozycyjny, przeciwny, przeciwstawny, rozbieżny
(1.1) zgodny
(1.1) różny
(1.1) antonimiczny, mieszany, niejednomyślny, oksymoroniczny, paradoksalny, schizofreniczny, skrajny, sporny
sprzeczność , sprzeczka bezsprzecznie, sprzecznie sprzeczać się
(1.2)
angielski: (1.1) conflicting, contradictory, inconsistent bułgarski: (1.1) противоречив duński: (1.1) modstridende niemiecki: (1.1) widersprüchlich słowacki: (1.1) protirečivý