czek ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) dokument będący dla banku zleceniem wypłacenia okazicielowi oznaczonej na nim kwoty z rachunku wystawcy;
(1.1)
(1.1) Za ostatni remont mieszkania zapłaciłem wykonawcy czekiem.
(1.1) wystawić / wypisać / dać / wziąć / zrealizować / wypłacić / podjąć / anulować / odwołać czek • zapłacić / płacić czekiem • czek bez pokrycia • czek in blanco • czek potwierdzony • fałszywy czek • czek imienny / na okaziciela • czek rekta
(1.1) gotówka
(1.1) książeczka czekowa
czekowy
(1.1) < , → szach, odepchnięcie
angielski: (1.1) cheque, check arabski: (1.1) صك baskijski: (1.1) txeke białoruski: (1.1) чэк bułgarski: (1.1) чек duński: (1.1) check esperanto: (1.1) ĉeko estoński: (1.1) tšekk hiszpański: (1.1) cheque niemiecki: (1.1) Scheck rosyjski: (1.1) чек ukraiński: (1.1) чек