grono ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) grupa ludzi połączonych jakimś wyróżnikiem, np. wspólnymi zainteresowaniami, przyjaźnią itp. (1.2) typ kwiatostanu i owocostanu złożony z osi głównej i odchodzących od niej osi bocznych (1.3) kilka, kilkanaście niedużych owoców na wspólnej szypułce (1.4) kuliste lub zaoblone dolne zakończenie lufy działa, jego uchwyt denny;
(1.1-3)
(1.1) Od lat jeździmy na majowe wycieczki w tym samym gronie towarzyskim. (1.2) Konwalia majowa wytwarza kwiatostan w kształcie grona. (1.3) Wracając z dziadkowego sadu zrywaliśmy grona czerwonych i białych porzeczek.
(1.1) grono + • grono + (1.2) grono + (1.3) grono +
(1.1) grono pedagogiczne / profesorskie / towarzyskie / … • grono słuchaczy / telewidzów / przyjaciół / laureatów / … • należeć do grona • przyjąć do grona • wykluczyć z grona • znaleźć się w gronie (1.3) winogrono
(1.3) kiść
(1.1) grupa
gronowy
powiększyć grono aniołków
angielski: (1.1) circle, company, grono pedagogiczne: staff; (1.3) bunch esperanto: (1.1) traŭbo hiszpański: (1.1) círculo (de personas), medio ; (1.2) racimo ; (1.3) racimo niemiecki: (1.1) Gruppe ; (1.3) Traube rosyjski: (1.1) круг (лиц) ; (1.2) гроздь starogrecki: (1.3) βότρυς ukraiński: (1.3) ґроно