ostateczny () , ,
przymiotnik (1.1) kończący jakiś cykl, ciąg, szereg, serię; ostatni i definitywny (1.2) o największym natężeniu, w najwyższym stopniu (często w sensie negatywnym); skrajny, krańcowy
(1.1-2)
(1.1) Według konstytucji orzeczenia TK są ostateczne, żaden urzędnik nie ma prawa ich odrzucać, zawieszać czy kwestionować.
(1.1) dzień ostateczny • Sąd Ostateczny
(1.1) ostatni, definitywny, nieodwołalny, nieodwracalny, peremptoryczny (1.2) skrajny
ostatni , ostatek , ostateczność ostatni, przedostatni ostatecznie, ostatnio
(1.1) sąd ostateczny • prawdy/sprawy/rzeczy ostateczne • w ostatecznym razie/wypadku • do ostatecznych granic
angielski: (1.1) conclusive, definite, definitive, eventual, final, ultimate, inflexible, peremptory, utmost; (1.2) ultimate, utmost arabski: (1.1) نهائي, آخر białoruski: (1.1) канчатковы, рашучы brithenig: (1.1) tarfinal; (1.2) tarfinal chiński standardowy: (1.1) 最后 (zuìhòu) duński: (1.1) endelig francuski: (1.1) final, ultime, inflexible, irrévocable, définitif hiszpański: (1.1) terminal, definitivo, último, perentorio; (1.2) último ido: (1.1) fina interlingua: (1.1) conclusive, definitive, final, peremptori, probante, terminal, ultimate; (1.2) ultimate łaciński: (1.1) peremptorius, peremtorius, ultimus; (1.2) ultimus niemiecki: (1.1) letzte; (1.2) letzte rosyjski: (1.1) последний, конечный, окончательный; (1.2) последний, конечный, окончательный szwedzki: (1.1) avgörande, slutlig; (1.2) slutlig, ytterlig turecki: (1.1) kati ukraiński: (1.1) остато́чний, кінце́вий; (1.2) кра́йній włoski: (1.1) definitivo, perentorio, conclusivo; (1.2) supremo