hir ()
,
zaimek osobowy (1.1) zaimek osobowy stosowany w 3 w sytuacji, gdy określenie tej osoby jako mężczyzny lub kobiety jest niewłaściwe, np. stosunku do osób bezpłciowych, obojniaczych, transseksualnych
(1.1) ze
hir ()
przymiotnik (1.1) długi
hir ()
rzeczownik (1.1) mężczyznaJan Henrik Holst, Advances in Burushaski Linguistics, Books on Demand, 2014, s. 23, 94, 141.
(1.1) gus
hir ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) kaprys
hir ()
przymiotnik (1.1) długi