powiesić ()
, ,
czasownik przechodni dokonany ( wieszać) (1.1) umieścić coś zawieszając (1.2) uśmiercić kogoś wieszając na stryczek czasownik zwrotny dokonany powiesić się ( wieszać się) (2.1) zadać sobie śmierć wieszając się
(1.1-2) (2.1)
(1.1) Wieszak w przedpokoju stoi po to, abyś mógł powiesić sobie płaszcz i kapelusz. (1.2) W Polsce nie wykonuje się już kary śmierci, a ostatni raz kat powiesił skazanego w 1988 roku. (2.1) Sąsiad Tomka powiesił się w ubiegłym roku.
(2.1) rzucić się na sznur
powieszony , powieszona , zawieszka , wieszak , wisielec , powieszenie wieszać , zawiesić , zawieszać , wisieć , zwisać , odwieszać , odwiesić , zwieszać , zwiesić
angielski: (1.1) hang; (1.2) hang; (2.1) hang oneself arabski: (1.2) شنق esperanto: (1.1) pendigi; (1.2) pendumi, pendigi; (2.1) pendumi sin hiszpański: (1.1) colgar; (1.2) ahorcar; (2.1) ahorcarse niemiecki: (1.1) hängen ukraiński: (1.1) повісити; (1.2) повісити