ortodoksyjny ()
, ,
przymiotnik (1.1) (o doktrynie, ideologii) ściśle wierny zasadom (1.2) rygorystycznie przestrzegający zasad jakiejś doktryny
(1.1-2)
(1.1) W "ortodoksyjnej" wersji behawioryzmu najpierw występuje reakcja, następnie zaś bodziec. (1.2) – PZPN jest ostatnim ortodoksyjnym bastionem komuny w Polsce.
(1.1) Kościół ortodoksyjny
(1.1) prawowierny, ortodoksalny
ortodoksyjność , ortodoksja , ortodoks , ortodoksa ortodoksalny ortodoksalnie
(1.1) orthos 'prawdziwy, prawidłowy' + doksa 'pogląd, oddawanie czci'Leksykon religioznawczy, Wydawnictwo Współczesne, Warszawa 1998, s. 201.
angielski: (1.1) orthodox; (1.2) orthodox arabski: (1.1) أرثوذكسي; (1.2) أرثوذكسي białoruski: (1.1) артадаксальны; (1.2) артадаксальны czeski: (1.1) ortodoxní duński: (1.1) ortodoks; (1.2) ortodoks francuski: (1.1) orthodoxe; (1.2) orthodoxe hiszpański: (1.1) ortodoxo; (1.2) ortodoxo interlingua: (1.1) orthodoxe; (1.2) orthodoxe niemiecki: (1.1) orthodox norweski (bokmål): (1.1) ortodoks norweski (nynorsk): (1.1) ortodoks nowogrecki: (1.1) ορθόδοξος; (1.2) ορθόδοξος rosyjski: (1.1) ортодоксальный; (1.2) ортодоксальный słowacki: (1.1) ortodoxný szwedzki: (1.1) ortodox; (1.2) ortodox ukraiński: (1.1) ортодоксальний; (1.2) ортодоксальний włoski: (1.1) ortodosso