nieboszczyk () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) człowiek zmarły
(1)
(1.1) denat, sztywny, świętej pamięci, trup, umarlak, umrzyk, zmarły
nieboszczka
od , a to od pierwotnie w zapisie używano formy niebożczyk
angielski: (1.1) deceased, decedent, departed białoruski: (1.1) нябожчык bułgarski: (1.1) покойник chiński standardowy: (1.1) 死者 (sǐzhě) chorwacki: (1.1) pokojnik czeski: (1.1) nebožtík duński: (1.1) afdød estoński: (1.1) lahkunu, surnu fiński: (1.1) vainaja francuski: (1.1) défunt hiszpański: (1.1) difunto , fallecido indonezyjski: (1.1) almarhum japoński: (1.1) 死者 (ししゃ, shisha) jidysz: (1.1) מת / (mes) kataloński: (1.1) difunt kazachski: (1.1) өлік, марқұм, мәйіт koreański: (1.1) 고인 (koin) litewski: (1.1) velionis łotewski: (1.1) nelaiķis macedoński: (1.1) покојник niderlandzki: (1.1) overledene / niemiecki: (1.1) Verstorbene nowogrecki: (1.1) αποθανών portugalski: (1.1) defunto rosyjski: (1.1) мертвец , покойник rumuński: (1.1) decedat serbski: (1.1) покојник / pokojnik słowacki: (1.1) nebožtík słoweński: (1.1) pokojnik turecki: (1.1) merhum, rahmetli, rahmetlik, ölü ukraiński: (1.1) покійник węgierski: (1.1) elhunyt, megboldogult wietnamski: (1.1) người đã chết wilamowski: (1.1) gycyłiḱ , gycyłik włoski: (1.1) deceduto , defunto