łotr () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ktoś popełniający czyny haniebne, niegodziwe
(1.1)
(1.1) W końcu dorwali tego łotra i powiesili. (1.1) Razem z Chrystusem ukrzyżowano dwóch łotrów.
(1.1) Dobry Łotr • skończony / zwykły łotr • okazać się łotrem
(1.1) nikczemnik, niegodziwiec, łajdak, przestępca, szelma, nicpoń, złoczyńca
łotrostwo , łotrowanie łotrzyk łotrzyca łotrować łotrowski, łotrzykowski łotrowsko
kto z łotry przestawa, łotrem także bywa • długo ten pokuka, kto łotra oszuka • bardzo się trudno ustrzec łotra domowego • lepiej być głupim niż łotrem • w wielkim mieście za dwóch dobrych – łotrów dwieście • dobry łotr
(1.1) → nicpońZenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 137.
angielski: (1.1) villain chiński standardowy: (1.1) 坏人 (huàirén) czeski: (1.1) lotr , padouch esperanto: (1.1) fripono, kanajlo francuski: (1.1) scélérat hiszpański: (1.1) villano irlandzki: (1.1) bithiúnach kaszubski: (1.1) fagas niemiecki: (1.1) Schurke , Gauner portugalski: (1.1) vilão , salafrário , patife rosyjski: (1.1) подлец (podléc), негодяй (negodâj), злодей (zlodej) słowacki: (1.1) lotor ukraiński: (1.1) негідник węgierski: (1.1) gazember włoski: (1.1) canaglia , cialtrone , mascalzone , farabutto , furfante , briccone , scellerato