reiben ()
czasownik mocny, przechodni (1.1) ścierać, trzeć, zetrzeć
(1.1)Wiktionary.de, reiben (Konjugation), dostęp 19.11.2024 reiben (reibt), rieb, gerieben (haben)
(1.1) Womit hast du die Mandeln gerieben?. → Czym tarłaś/tarłeś te migdały?
(1.1) blank reiben • trocken reiben
Reiben , Reibe , Reibung , Reiberei , Reiber gerieben
zobacz też: Aneks:Język niemiecki - wykaz czasowników mocnych i nieregularnych