okupacja ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) przejęcie władzy nad obcym terytorium (1.2) tymczasowe zajęcie czegoś dla osiągnięcia zamierzonego celu (1.3) czas trwania okupacji (1.1)
(1.1-3) deklinacja IIa
(1.1) Zachodni Brzeg Jordanu znalazł się pod okupacją Izraela po wojnie sześciodniowej. (1.2) W proteście, pielęgniarki z Łodzi prowadzą okupację gabinetu premiera. (1.3) Mój dziadek podczas okupacji działał w partyzantce.
(1.1,2) okupacja + • okupacja przez +
(1.1) okupacja pokojowa • militarna okupacja • być / znaleźć się / znajdywać się pod okupacją • prowadzić / przeprowadzić / przeprowadzać okupację • przeżyć okupację (1.2) organizować / prowadzić / przeprowadzić / przeprowadzać okupację (1.3) przeżyć okupację • za okupacji
(1.1) zabór, zawładnięcie, zajęcie, niewola
(1.1) wyzwolenie, autonomia
okupant , okupantka okupować, okupywać okupacyjny
przeżyliśmy sanację, przeżyjemy i okupację
(1.1) → zabór i → zabrać, zawładnąć, napadać (1.2-3) od (1.1)
angielski: (1.1) occupation, occupancy arabski: (1.1) تبوؤ, إحتلال azerski: (1.1) işğal etmə baskijski: (1.1) okupazio; (1.2) okupazio białoruski: (1.1) акупацыя bułgarski: (1.1) окупация ; (1.2) окупация czeski: (1.1) okupace duński: (1.1) okkupation francuski: (1.1) occupation hebrajski: (1.1) הכיבוש hiszpański: (1.1) ocupación ; (1.2) ocupación , toma kataloński: (1.1) ocupació litewski: (1.1) okupacija łaciński: (1.1) occupatio niemiecki: (1.1) Besatzung , Okkupation norweski (bokmål): (1.1) okkupasjon norweski (nynorsk): (1.1) okkupasjon nowogrecki: (1.1) κατοχή ; (1.2) κατάληψη portugalski: (1.1) ocupação rosyjski: (1.1) оккупация rumuński: (1.1) ocupație szwedzki: (1.1) ockupation tajski: (1.1) การยึดครองทางทหาร turecki: (1.1) işgal ukraiński: (1.1) окупація włoski: (1.1) occupazione