na czele ()
, ,
fraza przyimkowa (1.1) na początku czegoś, z przodu czegoś fraza przysłówkowa (2.1) na początku, z przodu, na przodzie / na przedzie (2.2) pod czyimś przewodnictwem, zarządem
(1-2)
(1.1) Na czele pochodu szedł pierwszy sekretarz. (2.1) Szabel nam nie zabraknie, szlachta na koń wsiędzie, • Ja z synowcem na czele i? – jakoś to będzie! (2.2) Nad wszystkim czuwało Biuro Polityczne Komitetu Centralnego z pierwszym sekretarzem na czele.
(1.1) na czele + (2.2) z + na czele
naczelnik , naczelniczka , naczelnictwo , naczelnikostwo , naczelny , naczelna naczelny naczelnie
(2.2) Prawidłowa konstrukcja to „z kimś na czele”, natomiast wyrażenie „na czele z kimś” jest niepoprawne.
angielski: (1.1) ahead of; (2.1) ahead esperanto: (1.1) en la fronto; (2.1) fronte hiszpański: (1.1) al frente de; (2.1) al frente jidysz: (1.1) פֿאָרויס (forojs) rosyjski: (1.1) впереди́; (2.1) внача́ле, в начале; (2.2) во главе́ szwedzki: (1.1) i spetsen för, i täten av; (2.1) i spetsen, i täten, först, framför, före; (2.2) i spetsen