podbijać ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany ( podbić) (1.1) nadawać ruch lub używać siły, uderzając od spodu (1.2) zwyciężać i brać pod swoje panowanie (1.3) zdobywać czyjąś życzliwość, miłość lub sympatię (1.4) mocować coś do czegoś od spodu (1.5) oferować wyższą stawkę w licytacji
(1)
(1.1) Potrafię podbijać futbolówkę przez pół godziny non stop. (1.2) Niemcy podbijali Europę cztery lata zanim dostali łupnia. (1.3) Nowy wnuczek zawsze podbija dziadków momentalnie. (1.4) Na zimę podbijamy poddasze domu wełną mineralną.
(1.3) ujmować, zdobywać
bić, podbić podbój , podbijanie
podbijać bębenek
angielski: (1.1) bump up; (1.2) conquer, subdue, subjugate; (1.5) raise haitański: (1.2) konkeri