__TOC__ graben ()
rzeczownik (1.1) rów tektoniczny
(1.1) horst
graben ()
(1.1) (1.2) (1.3) (1.4)
graben ()
czasownik mocny, przechodni (1.1) kopać (1.2) grzebać, szukać (kopiąc) (1.3) wbić, wbijać
(1.1-3)Wiktionary.de, graben (Konjugation), 2015 grab|en (gräbt), grub, gegraben (haben)
(1.1) Der Hund hat ein Loch im Garten gegraben. → Pies wykopał dziurę w ogrodzie. (1.2) Wonach gräbst du in der Tasche? → Czego szukasz (kopiąc) w tej torebce? (1.3) Das Erlebnis hat sich für immer in mein Gedächtnis gegraben. → To przeżycie na zawsze wbiło mi się w pamięć.
Gräbern , Grab , Grabung , Graben , Grube
zobacz też: Aneks:Język niemiecki - wykaz czasowników mocnych i nieregularnych