dawca ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ten, który daje (1.2) osoba, od której pochodzi przeszczepiany organ
(1.1-2)
(1.1) Ksiądz podziękował wszystkim dawcom datków na sierociniec. (1.2) Po wielu perypetiach udało się znaleźć dawcę szpiku.
(1.1) dawca + +
(1.1) dawca czegoś / zasiłku / jałmużny / … komuś / żebrakowi / biedakowi / … • ofiarodawca • pracodawca • prawodawca • ustawodawca • wnioskodawca (1.2) dawca szpiku / krwi / nerki / … • krwiodawca
(1.1) dający
(1.1) odbiorca (1.2) biorca
dawać , dać dawczyni danie , dawanie , rozdanie , dawka zdawkowo
Stanisław Szober, Gramatyka języka polskiego, PWN, Warszawa 1968, s. 121.
angielski: (1.1) giver, donor; (1.2) donor arabski: (1.1) مانح ,واهب baskijski: (1.1) emaile; (1.2) emaile duński: (1.1) giver ; (1.2) donor esperanto: (1.1) donanto francuski: (1.1) donneur ; (1.2) donneur hiszpański: (1.1) donador ; (1.2) donante interlingua: (1.1) dator kazachski: (1.1) беруші łaciński: (1.1) dator niemiecki: (1.1) Geber , Spender ; (1.2) Spender nowogrecki: (1.1) δότης ; (1.2) δότης portugalski: (1.1) doador ; (1.2) doador rosyjski: (1.1) датель , податель , подаятель ; (1.2) донор szwedzki: (1.1) givare , donator