oszukiwać ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany (1.1) doprowadzać kogoś do niekorzystnego rozporządzenia jego mieniem przez podanie nieprawdy lub ukrycie nieznanych mu faktów (1.2) mówić komuś nieprawdę, kłamać czasownik nieprzechodni niedokonany (2.1) celowo i potajemnie nie przestrzegać reguł podczas gry celem uzyskania lepszego wyniku; oszukiwać (1.1) partnerów gry czasownik zwrotny niedokonany oszukiwać się (3.1) nie przyjmować do wiadomości prawdy, łudzić się, że jest inaczej (3.2) oszukiwać (1.1) jeden drugiego
(1-2)
(1.1) Naciągacz oszukiwał turystów i zamiast kości dinozaura sprzedawał im szkielet krowy. (1.2) Mąż od lat oszukiwał żonę twierdząc, że nie podoba mu się sąsiadka. (2.1) Znany szuler oszukiwał w karty, ale wreszcie udało się go złapać na gorącym uczynku.
(1.1-2) oszukiwać + • nie oszukiwać + (2.1) oszukiwać w +
(1.1) zwodzić, mamić, bajerować, kantować, naciągać, wprowadzać w błąd; (1.2) kłamać, nabierać, robić w balona (2.1) kantować, orzynać;
oszustwo , oszukaństwo , oszust , oszustka , oszukiwanie , oszukanie oszukać oszukańczy oszukańczo
oszukać głód
angielski: (1.1) cheat, deceive, swindle; (1.2) cheat, deceive, swindle; (2.1) cheat, deceive, swindle arabski: (1.1) غر (1.2) ;خدع duński: (1.1) snyde, svindle, bedrage; (1.2) snyde, bedrage esperanto: (1.1) trompi francuski: (1.1) duper, arnaquer hiszpański: (1.1) engañar interlingua: (1.1) captar, deluder, dupar; (1.2) deciper jidysz: (1.1) אָפּנאַרן (opnarn), נאַרן (narn) niemiecki: (1.1) betrügen, trügen, schwindeln; (1.2) betrügen; (2.1) betrügen, trügen, schwindeln rosyjski: (1.2) обманывать, надувать suahili: (1.2) danganya szwedzki: (1.1) lura, bedra, göra bort, dupera, narra tuvalu: (1.1) fakavalea włoski: (1.1) barare, truffare, fregare, inculare, ingannare, raggirare, imbrogliare, contorniare, irretire, cuccare