abaton ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) w starożytnej Grecji sypialnia dla pacjentów oczekujących cudownego uzdrowienia podczas snu; (1.2) święte miejsce, zazwyczaj okręg sakralny lub podziemne pomieszczenie przy świątyni greckiej, do którego dostęp mieli wyłącznie kapłani;
(ábatos) → nietknięty ludzką stopą, nie do przebycia, niedostępny
angielski: (1.1) abaton; (1.2) abaton hiszpański: (1.1) ábaton ; (1.2) ábaton niemiecki: (1.1) Abaton ; (1.2) Abaton włoski: (1.1) abato , àbaton ; (1.2) abato , àbaton