przytulić ()
, ,
czasownik przechodni dokonany ( przytulać) (1.1) okazać czułość poprzez przybliżenie do siebie i objęcie się (1.2) dać schronienie (1.3) dostać, otrzymać, zarobić czasownik zwrotny dokonany przytulić się ( przytulać się) (2.1) przycisnąć się do kogoś z czułością; zbliżyć się do siebie, dotykając się wzajemnie; także: przywrzeć do czegoś (2.2) schronić się u kogoś, znaleźć opiekę, dach nad głową
(1) (2)
(1.1) W czasie podróży w rejony arktyczne o niczym nie myślałem częściej, niż o chwili, kiedy będę mógł ją znów przytulić.
(1.1) uściskać, objąć, wziąć w ramiona, przycisnąć, wtulić (1.2) przygarnąć, przyjąć, otoczyć, osłonić
przytułek , przytulisko , przytulenie , przytulanie , przytulanka , przytulność przytulny przytulnie przytulać , tulić
angielski: (1.1) hug, cuddle, clasp, nestle, snuggle; (1.2) take in, embosom arabski: (1.1) احتضن białoruski: (1.1) абняць chorwacki: (1.1) zagrliti czeski: (1.1) přitulit, obejmout francuski: (1.1) embrasser niderlandzki: (1.1) knuffelen rosyjski: (1.1) обнять słowacki: (1.1) pritúliť, objať; (2.1) pritúliť sa szwedzki: (1.1) krama turecki: (1.1) sarılmak, göğsüne basmak; (2.1) göğsüne basılmak ukraiński: (1.1) обійняти włoski: (1.1) abbracciare