zguba ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) rzecz lub osoba zgubiona, której chwilowo nie można znaleźć (1.2) klęska, nieszczęście
(1)
(1.2) klęska, nieszczęście, zagłada, niepowodzenie
zgubny, zgubiony zgubić, gubić zgubca
angielski: (1.1) loss; (1.2) ruin białoruski: (1.1) згуба ; (1.2) гібель francuski: (1.1) perte; (1.2) abîme , perdition jidysz: (1.2) אונטערגאַנג (untergang) polski język migowy: rosyjski: (1.1) потеря , пропажа ukraiński: (1.1) згу́ба wilamowski: (1.1) fyrderba