بعل

__TOC__ بعل ()

(1.1-4) ISO: ba`al (2.1) ISO: ba`al

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) bóg, bóstwo, bożek (1.2) mąż, małżonek (1.3) pan, władca, posiadacz (1.4) ziemia nawadniana sezonowo, tylko przez deszcz rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna (2.1) Baalhasło بعل w arabskojęzycznej Wikipedii

(1.2-3) بَعْل; بُعُوْل, بِعَاْل, ,بُعُوْلَة

(1.1) Arab Encyclopedia.(…) كلمة بعل معروفة في كل لغات المشرق العربي القديم → Słowo Baal (było) znane we wszystkich językach starożytnego Lewantu.

(1.1) بعل آمون / بعل حمون / بعل عمون → Baal Hammon • بعل الذباب → Belzebub

(1.1) رب, إله (1.2) زوج, حليل, عريس (1.3) رب

بعلة , بعول بعلي

(1.1) • בעל (ba'al), ባል (bal)

بعل ()

ba'l

rzeczownik (1.1) mąż (1.2) pan, mistrz, władca (1.3) teren, ziemia położona wysoko i nawadniana tylko przez deszcz (także w odniesieniu do drzew) rzeczownik, nazwa własna (2.1) bóg Baal

بعل; بعال