lepić ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany (1.1) kształtować coś z plastycznego materiału (1.2) sklejać coś, przyklejać czasownik zwrotny niedokonany lepić się (2.1) być lepkim, kleić się do czegoś
(1.1-2) (2.1)
(1.1) Najlepsze garnki mistrz lepił z gliny. (1.1) Po lekcjach dzieci lepiły bałwana. (1.2) Lepili plakaty wyborcze na słupach i płotach. (2.1) Po wykopaniu rowu robotnik lepił się od potu.
(1.2) kleić, przyklejać
lepiszcze , oblepicha , lepidło , lep , lepienie , lepik , lepianka , lepkość , nalepka , lepa , polepa , zlepieniec nalepić , przylepić , ulepić , zalepić lepki lepko
→ powodować, że coś przywiera, przykleja się
białoruski: (1.1) ляпіць; (1.2) ляпіць niemiecki: (1.2) zusammenkleben rosyjski: (1.1) лепить; (1.2) лепить; (2.1) липнуть rumuński: (1.2) lipi ukraiński: (1.1) ліпити wilamowski: (1.1) kłaecia, kłacia