pracownica ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kobieta zatrudniona, pracująca w zakładzie pracy
(1.1)
(1.1) Łódzka policja poszukuje złodzieja paliwa, który uciekając ze stacji benzynowej potrącił jej pracownicę i przejechał jej po nodzetvn24.pl.
(1.1) pracownica seksualna
(1.1) pracowniczka
praca , pracownia , pracowniczka , spracowany pracownik wypracować, pracować pracowniczy, zapracowany spracowany
(1.1) Renata Grzegorczykowa, Zarys słowotwórstwa polskiego. Słowotwórstwo opisowe, wyd. III poprawione, Warszawa 1979, s. 19. ( od: pracownik) lub Alicja Nagórko, Zarys gramatyki polskiej, PWN, Warszawa 2007, s. 79.
(1.1) arabski: (1.1) موظفة białoruski: (1.1) працаўніца bułgarski: (1.1) работничка hiszpański: (1.1) trabajadora , empleada kataloński: (1.1) obrera , treballadora litewski: (1.1) darbuotoja łotewski: (1.1) strādniece niemiecki: (1.1) Arbeiterin nowogrecki: (1.1) εργαζόμενη rosyjski: (1.1) работница , служашая , сотрудница , труженица ukraiński: (1.1) працівниця wilamowski: (1.1) ateryn , āteryn , aoteryn włoski: (1.1) lavoratrice , dipendente