polenta ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ludowa włoska potrawa z mąki z dodatkami; (1.2) starorzymska zupa z ziaren zbóż lub mąki
(1.1-2)
(1.1) Gdzie niegdzie wije się wązka smużka dymu, z palonej wprost na piasku trzciny, przy której się polenta warzy z garści kukurydzyMaria Konopnicka, Na rybaczych lagunach (wyd. 1898).
(1.1) gotować / wymieszać / nałożyć polentę • garnek / łyżka / talerz polenty
(1.1)
(1.1) potrawa (1.2) zupa
<
angielski: (1.1) polenta niemiecki: (1.1) Polenta portugalski: (1.1) polenta włoski: (1.1) polenta
polenta ()
rzeczownik policzalny lub niepoliczalny (1.1) polenta (włoska potrawa ludowa)
(1) polenta; polentas
(1.1) dish
<
polenta ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) polenta
(1) polenta; polentas
(1.1) alimento
<
polenta ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) polenta (1.2) gęsta papka, breja
(1) polenta; polente
(1.1) una polenta dolce → polenta z mąki kasztanowej • una polenta gialla → polenta kukurydziana • una fetta di polenta → kawałek polenty
(1.1) pulenda; polenda
mangiapolenta /, polentaio , polentata , polentone polentina polentona