sneh ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) śnieg (1.2) piana z białek
(1.1-2)
(1.1) V noci napadol prvý sneh. → W nocy spadł pierwszy śnieg. (1.1) Snehu bolo po pás. → Śniegu było po pas.
(1.1) vločky snehu → płatki śniegu • umelý sneh → sztuczny śnieg • večný sneh → wieczny śnieg • kašovitý / sypký sneh → kaszowaty / sypki śnieg • biely ako sneh → biały jak śnieg • padá sneh → pada śnieg • sneh sa sype → śnieg prószy • niet snehu → nie ma śniegu (1.2) sneh z bielkov → piana z białek • šľahať / ušľahať sneh → ubijać / ubić pianę z białek
(1.1) sňah
(1.1) zrážky
sneženie , snežienka , snehovka , snehuliak , snehuliačik sňah sniežik snežiť , snežievať , nasnežiť , posnežiť , zasnežovať , zasnežiť snehový, snežný
lanský sneh • starať sa o lanský sneh przysłowia: keď na Hromnice sneh a vietor duje, to skorý príchod jari zvestuje • na Vianoce blato, na Veľkú noc sneh • sneh, čo na Ondreja spadol, dlho leží, on len na Gregora do potoka beží • sneh na Gála, zima stála
(1.1) снѣгъ < *sneg (1.2) od (1.1)