__TOC__ sporo ()
,
zaimek liczebny nieokreślony (1.1) jako określenie rzeczownika: dość dużo, niemało (1.2) jako określenie czasownika: dość dużo, niemało
(2.1) od: spora
(1.1) Mamy sporo czasu. (1.2) Sporo zarobiłem.
(1.1) sporo + rzeczowników niepoliczalnych / rzeczowników policzalnych
(1.1) dużo, niemało, wiele, mnóstwo, pełno, bez liku, pod dostatkiem, ile dusza zapragnie, w bród, multum (1.2) dużo, niemało, mnóstwo
(1.1) mało, malutko, niewiele, niedużo (1.2) mało, malutko, niewiele, niedużo
spory, sporawy
pozostawiać sporo do życzenia → mieć dużo wad
(1.1) Nie występuje w kontekście wymagającym innych przypadków niż , , . W roli podmiotu funkcjonuje jak rzeczownik w rodzaju nijakim .
angielski: (1.1) pretty much/many, quite a lot, quite a bit; (1.2) a good deal chiński standardowy: (1.1) 不少 (bùshǎo); (1.2) 不少 (bùshǎo) czeski: (1.1) mnoho, hodně, dost jidysz: (1.2) שיין (szejn) nowogrecki: (1.1) αρκετός, κάμποσος rosyjski: (1.1) немало, довольно много szwedzki: (1.1) rätt mycket, åtskillig, en hel del; (1.2) rätt mycket, åtskilligt, en hel del
sporo ()
przysłówek (1.1) wolno, powoli