көн () kön
rzeczownik (1.1) dzień (1.2) słońce (1.3) pogoda (1.4) życie
(1.1) Бер көндө матур яҙыу дәресендә бер хәрефте яңылыш буяп, юйып төҙәтәм тигәндә, дәфтәрем тишелеп сыҡты.Донъяла ике һөнәр генә Хоҙайҙан: береһе табип, икенсеһе – уҡытыусы...” Мораҙым гәзите. → Pewnego dnia, podczas lekcji kaligrafii, kiedy chciałam poprawić źle napisaną ( błędnie namalowawszy, usunąwszy poprawić) literę, podarł mi się zeszyt. (1.1) Исем туйын бәпес тыуғандан һуң өсөнсө көнгә йәки ҡырҡ көн үткәс уҙғарғандар.Исем туйы (башҡорт йолалары). "Ватандаш" журналы → Obrzęd nadania imienia przeprowadzano na trzeci dzień po urodzeniu się dziecka ( niemowlęcia), albo czterdzieści dni po narodzinach.
(1.1) көн дә (1.4) көн күреү
(1.2) көньяҡ, көнбайыш, көнсығыш