pięterko ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) od piętro; nadbudowa, zwykle o mniejszej powierzchni niż kondygnacja poniżej (1.2) miejsce intymnych spotkań
(1.1-2)
(1.1) Wyremontowaliśmy sobie pięterko u rodziców i mamy własny kąt. (1.2) Asi i Bartkowi udzielił się romantyczny nastrój i poszli na pięterko.
(1.2) pójść / iść na pięterko
piętro , piętrowiec , piętrówka , piętrus piętrowy piętrowo piętrzyć (się)
(1.1)