kaleka () ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) człowiek dotknięty kalectwem (1.2) ktoś niezgrabny lub niezręczny rzeczownik, rodzaj żeński (2.1) kobieta dotknięta kalectwem (2.2) kobieta niezgrabna lub niezręczna
(1.1-2) (2.1-2)
(1.1) Paweł jest kaleką i używa przenośnego sedesu. (1.1) Mirosław w wyniku ciężkiego wypadku motocyklowego do końca życia będzie kaleką. (2.2) Znowu stłukłam kieliszek, ale ze mnie kaleka!
(1.1) inwalida, ułomny (1.2) ciamajda, fajtłapa, łamaga, niedołęga, niedojda, niezdara, niezgraba, niezgrabiasz, oferma; pierdoła
(1.1) niepełnosprawny
(1.1) głuchoniemy, głuchy, garbaty, krzywulec, kulawy, niemowa, niewidomy, paralityk, połamaniec, rencista
kalectwo , kaleczenie , skaleczenie , okaleczanie kaleczyć , skaleczyć kaleki
(kalika) ‘żebrak wędrowny’ <
angielski: (1.1) disabled person, cripple; (2.1) disabled woman, cripple białoruski: (1.1) калека ; (2.1) калека duński: (1.1) krøbling , invalid esperanto: (1.1) handikapulo, kriplulo kazachski: (1.1) мүгедек litewski: (1.1) luošys niemiecki: (1.1) Behinderter , Krüppel ; (2.1) Behinderte norweski (bokmål): (1.1) krøpling , invalid norweski (nynorsk): (1.1) krøpling , invalid rosyjski: (1.1) калека ; (2.1) калека słowacki: (1.1) kalika ukraiński: (1.1) каліка ; (2.1) каліка wilamowski: (1.1) kryppuł , krypuł , kalika włoski: (1.1) storpio