bakelit ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) jedno z tworzyw sztucznych, odmiana fenoplastu;
(1.1)
(1.1) Mamy w toalecie sedes z bakelitu.
bakelitowy, bakelizowany
(1.1) od nazwiska wynalazcy, Leo Baekelanda
albański: (1.1) bakelit angielski: (1.1) bakelite arabski: (1.1) باكيليت baskijski: (1.1) bakelita białoruski: (1.1) бакеліт bułgarski: (1.1) бакелит czeski: (1.1) bakelit esperanto: (1.1) bakelito fiński: (1.1) bakeliitti francuski: (1.1) bakélite hiszpański: (1.1) baquelita interlingua: (1.1) bakelite niemiecki: (1.1) Bakelit nowogrecki: (1.1) βακελίτης rosyjski: (1.1) бакелит turecki: (1.1) bakalit ukraiński: (1.1) бакеліт węgierski: (1.1) bakelit włoski: (1.1) bachelite
bakelit ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) bakelit
bakelit ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) bakelit
(1.1)
bakelitový
bakelit ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) bakelit
(1.1)
bakelitový
bakelit ()
rzeczownik (1.1) bakelit