towarzysz () ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ten, kto komuś towarzyszy, jest z kimś obecny, przebywa z kimś, spędza z kimś czas (1.2) członek partii, organizacji robotniczej
(2.1) 2. od: towarzyszyć
(1.1-2)
(1.2) I nagle ujrzałaś, że ludzie, z którymi walczyłaś ramię w ramię, których uważałaś za towarzyszy, za wspaniałych i oddanych sprawie bojowników, nie zawsze są kryształowo czyści.
(1.1) kompan
towarzystwo , towarzyszenie , potowarzyszenie towarzyszka towarzyszyć , potowarzyszyć towarzyski
towarzysz broni
angielski: (1.1) partner; (1.2) comrade białoruski: (1.1) таварыш ; (1.2) таварыш czeski: (1.2) soudruh esperanto: (1.1) kamarado, kunulo; (1.2) kamarado hiszpański: (1.1) compañero , acompañante /; (1.2) camarada , compañero karaimski: (1.1) эш, аркъадаш, йолдаш kataloński: (1.1) company litewski: (1.1) draugas , partneris , kompanionas niemiecki: (1.1) Begleiter ; (1.2) Genosse , Kamerad nowogrecki: (1.1) σύντροφος , συνοδοιπόρος , συνοδίτης ; (1.2) σύντροφος rosyjski: (1.1) товарищ ; (1.2) товарищ słowacki: (1.1) kompán, spoločník ; (1.2) súdruh szwedzki: (1.1) följeslagare ; (1.2) kamrat , partikamrat tagalski: (1.1) kasama tuvalu: (1.1) hoa ukraiński: (1.1) товариш ; (1.2) товариш wilamowski: (1.1) kumpan , kumpȧn